از بدقولی سازمان سینمایی تا نامه به حاتمی کیا از زبان ابوالفضل جلیلی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ابوالفضل جلیلی دربرنامه «دور همی» افزود: اگر« ابد ویک روز»را من می ساختم توقیف می شد زیرا بازیگران من افرادی هستند که به نقش ها بسیار نزدیکند و تلخی فیلم بیشتر بیرون می زند.

وی درباره معاونت سینمایی افزود: با روی کار آمدن دولت آقای روحانی و سرکار آمدن معاونت سینمایی   ایوبی که از خوش فکرترین مسئولان سینمایی است، ایوبی در همان آغاز روی کار آمدن در گفتگویی که داشتیم به من گفت فیلم بساز؛ من گفتم می خواهم در ژاپن فیلم بسازم ولی او گفت ما اینجا کمکت می کنیم همین جا فیلمت را از شنبه بساز . الان سه سال است که آن شنبه نرسیده است.

جلیلی ادامه داد : من در صحبت‌هایم گفتم شما به من 200 میلیون تومان وام بدهید تا من فیلم بسازم، اگر خوب شد که 200 میلیون دیگر بدهید و اگر بد شد و نخواستید من عین پول را تقدیم شما می‌کنم اما این هم مثل بقیه قول‌ها منتظر شنبه است درحالی که تا به امروز بالای 200 میلیارد برای مابقی پروژهای سینمایی استفاده شده است.

وی درباره آغاز فیلمسازی اش گفت: من فیلمسازی را از 16 سالگی آغاز کرده ام اما در کودکی دوست داشتم آوازخوان شوم. در جوانی همیشه دوست داشتم مثمر ثمرباشم الان هم هستم اما درخارج از کشور. آنجا فیلم هایم را دیده اند و درباره اش بحث می کنند اما در ایران نه.

این کارگردان سینما فزود: مادرم همیشه از بچگی از حضرت امیر (ع) برایم صحبت کرده و من همیشه دوست داشتم مانند علی (ع) به فقرا و نیازمندها کمک کنم و فیلمسازی ابزار من شد تا این مولفه را نشان بدهم اما از آنجایی که ما در کشورمان فقیر نداریم و من از فقر و نیازمند در مستندها و فیلم هایم حرف میزنم به من یاغی می گویند.

وی در باره نامه ای که به ابراهیم حاتمی کیا نوشته بود گفت: من همیشه حرف دلم را می‌زنم و با تمام احترامی که برای او قائل هستم در نامه ای به این صورت نوشتم که حاتمی کیا همیشه از این ناله می کند که چرا امکانات به او داده نمی شود و من هم نوشتم اگر کسی قرار باشد حرفی بزند آن من هستم که 15 تا از فیلم هایی که ساخته ام توقیف شده و هرکدام را با هزار بدبختی پیش برده ام و هیچ دست نوازشی بر سرم کشیده نشده است.

این کارگردان سینمایی افزود: من در مقابل توقیف این 15 فیلم هیچ اعتراضی نکرده و همیشه حامی شهدا بوده ام زیرا آن زمانی که ما فیلمسازی یاد می گرفتیم آنها برای مملکت خود می جنگیدند و به آنها مدیونیم.

وی افزود: در ایران من را بیشتر به عنوان مستند ساز می شناسند در صورتی که فیلم های داستانی زیادی هم ساخته ام اما در کشورهایی چون ژاپن که تمام فیلم هایم اکران شده من را در خیابان ها می شناسند و من جوایز جهانی زیادی هم کسب کرده ام.

جلیلی گفت : گاهی به این فکر می افتم که در ایران فیلم هایم رادر قالب سی دی بفروشم اما زمانی که می بینم فیلم های افرادی چون مدیری وجود دارد میگویم چه کسی فیلم های من را می خرد.

وی درباره راز خود گفت: دوست دارم برای یک بار هم که شده جایزه سینمایی دنیا را بگیرم و آن را تقدیم به خانواده های شهدا کنم.

جلیلی درباره میزان گذشتش گفت: معمولا همه را می بخشم و به دل نمی گیرم اما برای دو تا از فیلم هایم دو بار خیلی بد از جانب مسئولان اذیت شدم و گریه ام را در آوردند، اما باز به دل نگرفتم و سر نماز آنها را بخشیدم.

وی ادامه داد: من 6 سال پیش فیلمی در باره حافظ ساختم و هر جا رفتم گفتم من خواستم فیلم حافظ را بسازم اما حافظ من را ساخت .

در پایان این برنامه ابوالفضل جلیلی یکی از خط نوشته های خود را که با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد (ص) به تحریر در آمده،‌ به موزه «دورهمی» برای فروش در مزایده اهدا کرد.