صد شکر که مولایم علی شد

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز اصفهان؛ و سرانجام انتظارها با رسیدن 18ذی الحجه به سر رسید و خاتم پیغامبران صلی الله علیه و آله فرمان خدای را در خصوص سرسلسله اوصیا به مردم ابلاغ کرد.

پیامبر فردا روزی خبر مهمی برای مردم داشت. فرمان ایست صادر فرمود. رفتگان بازآمدند و نرسیده ها از راه رسیدند. اجتماعی بزرگ از بزرگان ایجاد شد. گوشها و چشمها منتظر بودند که ببینند و بشنوند چیست آن خبرِ خیر و مهمی که پیامبر برای ابلاغ آن، مردمان را در صحرایی سوزان گرد هم جمع کرده؟ سخن آغاز شد و ادامه یافت تا آنکه به حساس ترین بخش رسید. پیغامبر دست علی مرتضی را گرفت و آن را بالا برد و فرمود: من کنت مولاه، فهذا علی مولاه.

یعنی اینکه بارش باران رحمت و مهربانی خدا، پس از پیغامبر، آخرین فرستاده خدا، ادامه خواهد داشت و زمین از حجت خدا خالی نخواهد ماند. نبود پیغامبر سخت است اما نباید هراسان شد؛ بلکه باید دست خویش را به علی، وصی و جانشین او داد تا از دره های دهشتناک جهان هستی به سلامت توان گذشت.

انصافا کیست شایسته تر از علی برای جانشینی پیغامبر؟ هر چه خیر و خوبی از علم و دانش و حلم گرفته تا شجاعت و سخاوت و عبادت تا هرچه که به خاطر آدمی خطور می کند، همه و همه، به شکل تمام و کمال، در وجود مبارک او جمع است. اصلا چرا راه دور برویم. خدا خودش خواسته تا الگویی خدایی و وجودی الهی را به ما نشان دهد تا رفتار و کردار و افکارمان را با او بسنجیم تا به کم و کاست خویش به نیکی پی ببریم. علی یگانه دُردانه درگاه حضرت دوست و واسطه فیض ِ فضل و رحمت اوست. علی برترین حاکم تاریخ جهان است. مگر می توان به خدا رسید جز از طریق درگاه علی؟ مگر می توان وارد قلعه دانش رسول خدا شد جز از راه دروازه علی(انا مدینه العلم و علی بابها)؟

بگذریم. از علی گفتن کار هر کسی نیست؛ ذهن بزرگان از تصور عظمت علی قاصر است و زبانشان از بیان آن، الکن و لال. به امید آنکه دست خیبرگشای علی مرتضی، در همه حال و همه جا، یار و یاور ما باشد تا با تکیه بر دستان پدری چنان مهربان، بدون ذره ای بیم و هراس از حوادث روزگار به مسیر خود ادامه دهیم و از لغزشها بازمانیم و به خیر و سلامت به سرمنزل مقصود رسیم.

آغاز رسمی امامت و ولایت یعسوب الدین، مولی الموحدین، امیرالمومنین، قبله اهل آسمان و زمین، یدالله، عین الله، حجت الله، حبیب الله، وصی نبی الله، نور الله، اسدالله الغالب، حضرت آقا علی بن ابیطالب بر تمام ریزه خواران ِ خوان ِ کریمانه حضرتش مبارک و خجسته باد.

نگارنده: رسول قجاوند