سدهای آبی فرسوده تهدیدی برای هزاران آمریکایی

به عنوان مثال، در اکتبر ۲۰۱۵، وقتی باران‌های بسیار سنگین در ایالت کارولینای جنوبی شروع به باریدن کرد، به تدریج با راه افتادن سیل‌های گسترده، ده‌ها سد در مناطق سیل زدهِ در نقاط مختلف این ایالت شکسته شدند. سالِ بعد از آن (۲۰۱۶)، در ایالت مجاور- یعنی کارولینای شمالی- در خلال وزش طوفان دریایی سهمگینِ «مَتیو» در برخی از مناطق ساحلی شرق آمریکا، بالغ بر ۲۰ سد آبی در ایالت کارولینای شمالی شکست.

اوگدن گفت: «متأسفانه، با وجودی که بازرسان از سد‌های مختلف بازدید می‌کنند و مشکلات آن سد‌ها را شناسایی و آن را به اطلاع صاحبان خصوصی یا دولتیِ آن سد‌ها می‌رسانند، صاحبان آن سد‌ها یا تمایل ندارند یا از لحاظ مالی قادر نیستند که تعمیرات لازم را که بازرسان به آن‌ها پیشنهاد کرده اند، در ساختار سد‌های خود انجام دهند.»
مثلاً در شهر آتلانتا، به جای تعمیر یک سد خاکی، دریاچه پشت آن را تخلیه کردند. شهرداری آتلانتا که متوجه مشکلاتی در ساختار این سد خاکی در حومه این شهر شده بود، مجبور شد آب دریاچه پشت آن را تخلیه و سپس آن را خشک کند، زیرا نزدیک ساختمان‌های تجاری و فروشگاه‌های پایین دستِ این سد و اطراف این دریاچه، آب، شروع به بالا آمدن و فوران کردن از زیر زمین کرده بود که نشان می‌داد آب این دریاچه در حال نشت کردنِ بیش از حد به منابع آب‌های زیر زمینی در این منطقه است که ممکن است باعث تضعیف زیرساخت این سدِ خاکی و شکسته شدن آن در آینده نزدیک شود.
در بسیاری از سد‌ها در سراسر آمریکا، لولا‌های فلزی که در دریچه‌های فولادی برای کنترل سرریز آب طراحی شده اند، زنگ زده است که اگر این لولا‌ها و دریچه‌های فلزیِ زنگ زده به سرعت مرمت و جایگزین نشود، ممکن است شرایط خطرناکی را برای ساکنان مناطق اطراف آن سد‌ها ایجاد کند. البته گروه‌هایی در آمریکا وجود دارند که خواستار حفظ شکل کنونی دریاچه‌های پشت سد‌ها هستند، زیرا آن‌ها بر این عقیده اند که مردم در اطراف این دریاچه‌ها و رودخانه‌های پایین دستِ سدها، برای خود زندگانی و مشاغلی را ایجاد کرده اند که بر اثر جابجایی مکانِ سد یا خشک کردن دریاچه پشتِ آن، قطعاً زندگی و مشاغل آن افراد به هم خواهد خورد. این گروه‌ها طرفدار تعمیر سد‌ها به جای احداث سد‌های جدید در مکان‌های دیگر به جای سد‌های قدیمی و فرسوده هستند. البته دولت‌های ایالتی در بسیاری از ایالت‌های آمریکا توانسته اند توافق این گروه‌ها را جلب کنند که تا زمانی که یک سد خطرناک تحت بررسی و ارزیابی قرار دارد، قایق سواری یا شنا کردن در دریاچه پشت آن سد ممنوع اعلام شود تا مهندسان بتوانند با خیال راحت‌تر به وظایف خودشان در رابطه با مرمت و تعمیر این سد‌ها عمل کنند. برخی از ایالت‌ها بودجه‌های مربوط به بازسازی و تعمیر سد‌ها را افزایش داده اند. به عنوان مثال، پس از شکسته شدن بخش سرریزِ آب در سد اورویل در ایالت کالیفرنیا، که یکی از مرتفع‌ترین سد‌های آمریکا در نوع خود به حساب می‌آید، مسئولان مربوطه در این ایالت، بودجه مربوط به تعمیر و تأمین امنیت سد‌های این ایالت را هفت میلیون دلار افزایش دادندکه البته با توجه به تعداد بسیار زیاد سد‌های قدیمی و فرسوده در سراسر این ایالت، بودجه‌ای کافی نیست.
بیش از ۹۰ هزار سدِ آبی در سراسر آمریکا وجود دارد و مهندسان عمران و سدسازی تخمین زده اند که بودجه لازم برای تعمیر و مرمت این سدها، به نحوی که از ایمن بودن تمامیِ آن‌ها اطمینانِ کامل حاصل شود، دست کم ۷۰ میلیارد دلار خواهد بود.